Pasty z polichlorku winylu

Walcowanie prowadzono niewielkimi szarżami w temperaturze 1600C, po czym otrzymany materiał. kalandrowano w temperaturze 1800C. Jako stabilizatora dodawano około 0,5% fenyloindolu lub dwufenylomocznika. Z materiału tego produkowano przez wytłaczanie rury, pręty, sztaby, arkusze i błony, których używano następnie do wyrobu zaworów, rur z kryzami, lejków, wanienek do wywoływania papierów fotograficznych itp. Poszczególne części łączono przez spawanie za pomocą gorącego powietrza. Rury o dużych wymiarach (dochodzących do 30 cm średnicy i 1,2 cm grubości) produkowano w wytłaczarkach tłokowych. Wytłaczanie prowadzono w temperaturze 2000C, przy czym materiał poddawano uprzednio walcowaniu w temperaturze 160°C. Pasty z polichlorku winylu . Z drobno sproszkowanego polichlorku winylu sporządzano zawiesinę w zimnym plastyfikatorze w postaci gęstej pasty; pastę tę można było prasować w formach, sporządzać z niej arkusze lub stosować do powlekania tkanin. W temperaturach wyższych polichlorek winylu rozpuszczał się w plastyfikatorze dając jednorodny produkt o własnościach kauczuku. Materiał taki odznaczał się dużą wytrzymałością na rozciąganie i ogólnie biorąc zbliżony był pod względem swych własności do materiału sporządzonego na walcach. Stosowano go do produkcji zelówek, wałków drukarskich, do powlekania tkanin oraz do produkcji artykułów maczanych. [więcej w: bezpylowe cyklinowanie parkietow , Bloczki betonowe , hydraulik Warszawa ]

Powiązane tematy z artykułem: bezpylowe cyklinowanie parkietow Bloczki betonowe hydraulik Warszawa